Blijf onvindbaar, blijf underground

Of het een nieuwe trend is of ooit gaat worden weet ik niet, maar een “nieuw” fenomeen doet zich voor: bands/artiesten die zich noemen naar niet uitspreekbare, haast onmogelijk te typen karakter of symbolen. Dit met het doel om haast niet gevonden te worden, ook niet via zoekmachines, om zo echt “underground” te blijven. In een tijd waar iedereen zijn best doet om zijn gezicht te laten zien op het Internet is anoniem zijn misschien wel dé manier om op te vallen.

Underground

Artiest Warren Ellis post op White Chapel over het fenomeen: bands die zich noemen naar bizarre tekens en symbolen. Niet uit te spreken, maar tegenwoordig nog belangrijker: haast niet in te typen. Zeker wanneer je de band niet kent en dus de symbolen niet kunt kopiëren en plakken, lijkt het een onmogelijke opgave om zo’n band te ontdekken.

Natuurlijk heeft Prince dit kunstje al laten zien in 1993 toen hij zijn naam veranderde in een onuitspreekbaar symbool (en daardoor de naam The Symbol of The Artist Formerly Known As Prince kreeg). Het verschil is echter dat Prince al zeer bekend was, en Warner Bros de grootste moeite deed om het symbool toen in omloop te krijgen en de naamsverandering kenbaar te maken. In 2000 stapte hij overigens weer over op het gebruik van de naam Prince.

Voor albumtitels hebben we het ook vaker gezien. Justice die een kruis (†) gebruikte als albumtitel, en M.I.A. die  /\/\/\Y/\ als albumtitel koos.

Maar nu zijn er dus artiesten als †‡† en Gr†ll Gr†l. Nu is het niet zo dat deze artiesten helemaal niet doen aan het internet, maar ze maken het de luisteraar wel ontzettend lastig om gevonden te worden. Dergelijke symbolen zorgen er voor dat de websites die de bands hebben ook nog eens anders genoemd moeten worden. Zo heeft †‡† de MySpace ID “rrritualzzz” genomen om hun band te promoten. Naast een onuitspreekbare, haast niet te typen bandnaam hebben ze ook nog een complete andere MySpace ID.

Waarom onvindbaar zijn?

Dat is natuurlijk de hamvraag. Het lijkt me dat je als band enorm graag van je muziek zou willen leven. En hoewel ik me kan voorstellen dat je alles in eigen hand wilt houden, geen concessies wilt doen wat betreft je muziek of je uitstraling, geen behoefte hebt aan aandacht, vind ik dit toch erg ver gaan. De artiesten lijken  niet muziek puur en alleen voor zich zelf te maken, anders hebben ze ook geen MySpace of andere pagina waarop ze hun muziek delen. De reden lijkt dan toch echt het “underground” willen zijn. Enkele voordelen hiervan kunnen zijn:

• De anonimiteit maakt je imago nog mysterieuzer
• Mensen moeten nog meer moeite doen om je te ontdekken en hoe meer moeite je moet doen, hoe blijer je bent als je het vind. Je vindt als het ware een soort van “schat” die niemand anders kent.
• De band tussen jou en je publiek kan sterker en intiemer worden: enkel jullie kennen de band en het is een goed bewaard geheim.
• Je creëert een speurtocht: waar mensen vroeger platenbakken doorzochten op zoek naar bijzondere platen, moeten ze nu het Internet afstruinen om je te vinden. Er gaat weer tijd inzitten en als je ergens in investeert, ga je het misschien ook meer waarderen.

Dit is natuurlijk puur giswerk, en de ware toedracht van bands die zich vernoemen naar dergelijke symbolen waardoor je ontzettend lastig te vinden bent, weet ik niet. Feit is dat ze zichzelf voor zoekmachines haast onvindbaar maken, en daar zullen ze vast en zeker wel bij stil hebben gestaan.

Limited edition

Een ander fenomeen dat ik ook meer tegenkom is het in gelimiteerde oplage uitbrengen van muziek. Mixtapes of tracks die enkel te downloaden zijn voor enkel de eerste zoveel bezoekers, en daarna nog enkel te streamen. Dit zorgt natuurlijk voor een nauwe band tussen jou en je volgers: ze moeten constant op de hoogte blijven van jou en je website om zo geen muziek of goodies te missen. Dit sluit aan bij het uitbrengen van limited edition LP’s of boxsets: je creëert unieke dingen die voor een korte periode beschikbaar zijn en zorgt zo voor schaarste.

Slot

Een apart Internet fenomeen, zeker voor mensen die net als ik proberen bedrijven te helpen beter te scoren in zoekmachines. De ware reden dat bands dergelijke namen aannemen is mij niet bekend, en ik kan er alleen naar gissen. Wat vinden jullie? Een bijzondere manier om de aandacht op je band te vestigen en een “underground” karakter te houden? Of gewoon oliedom in een tijd waarin zoekmachines zo ontzettend belangrijk zijn voor gebruikers en bedrijven?